عيد ولايت بر جهان اسلام مبارك باد

 

هر سال ولایتت را ، جشن می گیریم ، بی آنـکه ، وقعی به گفتارت گذاریم !

آنجا که هدایتمان کردی به

بینایی زیرکانه و دریافتی عالمانه

و اشارتمان به

پند گرفتن از گذشت زمان و عبرت از روش پیشینیان

گفتی ضامن سلامت است

فهمی ژرف نگرنده و دانشی ، پی به حقیقت برنده

عدالت است

نیکو داوری فرمودن و در بردباری استوار بودن

و ندامت

جدال در گفتار و تسلیم حوادث روزگار

در پی وهم رفتن و با یکدیگر به خصومت پرداختن

چقدر سعی کردی که

آرایشمان کنی به زیور شجاعت و شکیبایی

و پیرایشمان به قناعت و پارسایی

چقدر در دوستی ها هشدارمان دادی

کــه بپرهیزید از دوستی نادان ، چه او خواهد که تو را سود رساند لیکن زیانت رساند .

بخیل ، آنچه را سخت بدان نیازمندی از تو دریغ دارد .

تبهکار ، به اندک بهایت بفروشد .

و دروغگو ، سراب را ماند دور را به تو نزدیک و نزدیک را به تو دور نماید .

چقدر گفتی از خرد و دانایی

که چون خرد کمال گیرد ، گفتار نقصان پذیرد .

که هیچ بی نیازی ای چون دانایی نیست و هیچ درویشی ای چون نادانی .

که دانا کسی است که قدر خود بشناسد و در نادانی مرد این بس که پایه خویش را نشناسد .

نکنـــد !!!

نکند ، از آنانی باشیم که قدر خویش نشناسیم .

نکند ، از آنانی باشیم ، که گفتی

معروف نزدشان چیزی است که شناسند و بدان خرسندند و منکرآن است که آنرا نپسندند .

نکند ، از آنانی باشیم که برایشان از دو چیز می ترسی

از خواهش نفس پیروی کردن و آرزوی دراز در سرپروردن

نکند ، از آنانی باشیم ، که گفتی

سخنانشان تند و کردارشان کند

در بزم جوینده مردِ ستیزند و در رزم پوینده راه گریز

نکند ، از آنانی باشیم ، که گفتی

گر خشمشان گیرد بر آشوبند و آرام نپذیرند ،

و اگر سعادت نصیبشان شود ، عنان خویشتنداری از دست بدهند.

نکند ، از آنانی باشیم ، که گفتی

گر گشایشی در کارشان پدید ید ، غفلت آنان را برباید

و اگر مالی بدست آرند ، توانگری ایشان رابه سرکشی وا دارد.

که هر تقصیر آنان را زیان است

و گذراندن از هر حد موجب تباهی و تاوان .

نکند ، از آنــــانی باشیم که ...

نکــــند ...

امسال نیز ولایتت را جشن می گیریم ...

و امیدمـــان

محبتت و رازو نیاز گوشه خلوتت

خدایا ، بر من ببخشا وعده هایی را که نهادم و آنرا نزد من وفایی نبود ، و بیامرز آنچه را به تو نزدیکی جستم و دل راه مخالف آنرا پیمود .

خدایا ، اگر در پرسش خود درمانم یا راه پرسیدن را ندانم ، صلاح کارم را به من بنماو دلم را بدانچه رستگاری من در آن است متوجه فرما ، که چنین کار از راهنمایی های تو ناشناخته نیست و از کفایت های تو نا ساخته نه .

خدایا ، کار مرا به بخشایش خودواگذار ، نه به عدلت ،

ای بخشنده کردگار .

 

بر گرفته از نهج االبلاغه

ترجمه دکتر سید جعفر شهیدی